19. yüzyılın ikinci yarısında, Çarlık Rusyası döneminde kapitalist ilişkilerin kırsal alanda gelişmesi, köylü toplumları üzerinde ağır sonuçlar doğurmuştur. Bu süreç, sınıfsal ayrışmayı derinleştirmiş; geniş köylü kitlelerinin yoksullaşmasına, buna karşılık küçük bir zümrenin zenginleşmesine yol açmıştır.
Bu dönemde Rus Çarlığı ve kapitalist girişimciler, ekonomik çıkarlar uğruna yerel halkın yaşam alanlarını hiçe sayan uygulamalara başvurmuştur. Aralık 1870’te Çarlık hükümeti, Arazdəyân bozkırındaki toprakları, Kafkasya Posta Bölgesi Başkanı General Kahanov’a kiraya vermiştir. Bu karar alınırken, bölgede Kürt nüfusun — özellikle Redkan aşiretinin — geleneksel kışlaklarının bulunduğu gerçeği tamamen göz ardı edilmiştir.
Redkan aşiretine mensup Kürtlerden, Büyük ve Küçük Ağrı Dağları arasında yer alan susuz ve elverişsiz bir bölgeye zorla göç etmeleri istenmiştir. Aşiretin bu dayatmayı kabul etmemesi üzerine, Eçmiadzin kazası yöneticisinin emriyle Redkanlara ait 72 ev tamamen yıkılmıştır.
Bununla da yetinilmemiş; Redkan aşiretinin yaz aylarında kullandığı Ağmagan (Novo-Bayazet kazasında) yaylalarından yararlanması da yasaklanmıştır. Böylece aşiret, hem kışlaklarını hem de yazlık otlaklarını kaybetmiştir. Yaşam alanları ellerinden alınan Redkanlılar, yerkililere şu soruyu sormuşlar:
“Ailelerimizi nereye götürelim, hayvanlarımızı nerede ve neyle besleyelim?”
Kaynak
Gürcistan SSC Merkez Devlet Tarih Arşivi (OGİA), Fon 5, Envanter 1, Dosya 2803, Sayfa 2–3.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder