“Hesen Ağa’yı gördüğümde o yüz yaşındaydı. Hesen Ağa, Koseyî kabilesi için Revan’da üç köy almıştı; Şamîran, Beyremelî ve Vang. Hesen Ağa’nın ölümü yaklaştığında, Koseyî ailesinin büyüklüğünü (liderliğini) Xelîfe Hecî Îsmaîl’e verdi. Xelîfe ve Merûfê Îso, bu ailenin büyüklüğünü yaptılar.
Xelîfe Hecî Îsmaîl ve Merûfê Îso, Osmanlı ülkesine gidip İslam dini inancı üzerine eğitim gördüler. Xelîfe, Bitlis’e gidip Şeyh Mihemedê Kufrevî’nin ocağından eğitimini aldı. Merûfê Îso ise Muş’a, Bulanık ilçesinin Abirî köyüne gidip eğitimini gördü. Eğitimlerini gördükten sonra her ikisi de Revan’a döndü.
Bundan sonra Revan’daki Kürtler arasında ne tür bir dava (husumet) olsa, bu ikisi gider ve meseleyi hallederlerdi. Xelîfe, çocuklarını da okuttu. Mehmet Emîn’i Moskova’ya gönderdi, orada yüksekokul okudu. Oğlu Melle Elî’yi de Siirt’e, Tillo’ya gönderdi, o da orada okudu. Xelîfe bir keresinde Şamîran’da bir cuma günü camide vaaz veriyor ve şöyle diyordu:
‘Ey Şamîran halkı; komşularımız Ermeni, Rus, Gürcü ve Acem’dir. Eğer komşularımıza bir yanlış yaparsanız, size asla yardımcı olmam. İslam dini, hak ve hukuk dinidir. Kimsenin hakkını yememeliyiz.’
Xelîfe, akrabalarının ve milletinin komşularına karşı her zaman iyi olmasını istiyordu.”
Xelîfe oğlu Şehît Mihemed Emîn
Mihemed Emîn, Xelîfe Hecî Îsmaîl’in oğluydu. Biz henüz Revan’dayken, Mihemed Emîn gidip Moskova’da okudu. O, üç-dört dil biliyordu. Osmanlı’da Ermeniler ve Ezidi Kürtlere karşı 1915 olayları olduğunda, Revan’a gelirler.
Revan'da Ezidi Kürtler de Osmanlı Ermenilerine destek verirler, Müslüman Kürtlerin köylerini basıp birçok insanı öldürürler. Bizimkiler de mecbur kalıp Osmanlı tarafına gelirler.
İşte o vakit, doğu cephesinde Rus ve Osmanlı devletleri arasında savaş çıktı. Kazım Karabekir milis alayları kuruyordu. Mihemed Emînê Redkî, Elmecîd Begê Sîpkî ve birçok Kürt alay kurdular.
Mihemed Emîn’in alayında 180 kişi vardı. Milletimiz de ‘Biz ümmet için savaşacağız’ diyerek alaya katıldılar. Onlardan bazıları şunlardı: Nebê Sedo, Mihemedê Erep, Bahayê Rosto, Mihemedê Biro, Mihemedê Ahmed, Mihemed Emînê Sano, Emerê Hecî Mehmûd ve Mêralîyê Eyîp.
Zaten biz Revan’dan çıktığımızda, ‘Ümmetin içine gideceğiz’ demiştik. Yaklaşık bir, bir buçuk yıl sonra Mihemed Emîn, Kars’ın Sarıkamış ilçesinin Alekilîs köyünde şehit düştü. Onu oraya defnettiler ve köyün resmi adını ‘Şehîtemîn’ koydular.
✅️ Yukarıdaki bilgiler Redkî aşiretinden Hesenê Emer'in Ji Rewanê heta Mûşê (Erivan'dan Muş'a kadar) isimli kitabından alınmıştır.
Kitabı BURAYA ⬅️ tıklayarak sipariş edebilirsiniz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder